Historie naszych uczniów

„Cały arkusz przeszedł mi bardzo sprawnie. Nie było tam rzeczy, które powiedzmy mnie jakoś zaskoczyły. Zostało mi tylko 15 minut na koniec, na sprawdzenie czegokolwiek, bo jednak długo to wszystko zajęło. Ale ważne, że cokolwiek zostało, że nie ścinałem tak jakby do ostatniej minuty.” - o kompletnym wyniku 100% na maturze z informatyki 2026 (top 1% zdających w kraju przy średniej krajowej 40%).

„Te punkty bardzo łatwo zdobyć na tej maturze. Wszystko jest powtarzalne, po prostu trzeba mieć jakąś wiedzę i umieć to głównie wykorzystać - nie tyle co wkuć to wszystko, co po prostu wykorzystać. Bardziej wolę te przedmioty, w których trzeba się po prostu nagłowić.” - w 3. klasie liceum, mimo że rozszerzona informatyka w szkole skupiała się na grafice 3D, a nie na algorytmach maturalnych.

„100% jest dla każdego możliwe. Regularność - kilka zadań dziennie zupełnie wystarcza, żeby wszystko ogarnąć.” - podsumowanie Szymona po maturze. Efekt: 100% z matury z informatyki 2026, jednej z trudniejszych matur, komplet punktów, top 1% zdających w kraju - i przyjęcie na Politechnikę Wrocławską na Sztuczną Inteligencję.

Obudziłam się w ten dzień wyników i dzwoni do mnie tata, tak jakoś […] 10 minut po tym jak […] wyniki zostały opublikowane. Dzwoni do mnie i mówi: „Patrycja, żebyś się już nie stresowała, 100% z informatyki”. No ja myślałam, że żartuje na początku.

„Kojarzę, że przerabialiśmy takie podstawy jak różne algorytmy sortowania […], szyfrowania też mieliśmy. Tylko to było tak, że to była bardzo zardzewiała wiedza […]. W szkole jest tak, że dużo rzeczy się przepisuje i […] człowiek nie do końca rozumie, co tak naprawdę robi.”

„U mnie […] w szkole podejście do tego, że ktoś pisze maturę z informatyki było raczej, może nie chcę mówić, że negatywne, bo jak się już zdecydowaliśmy, to nikt nam tego nie blokował, ale […] kiedy gdzieś tam w pierwszej klasie […] pojawił się pomysł na to, że chcemy zdawać […] maturę z informatyki […] to było „Nie, nie róbcie tego […]”. Słyszałam, że […] to przecież jest taka trudna matura.”

„[…] Nie ma nic bardziej satysfakcjonującego, niż jak się odeśle masę zadań i przychodzi się następnego dnia […] i nagle ten paseczek tak pięknie poleciał do przodu. […] Widzę te […] sprawdzone zadania i to jest taka satysfakcja dla człowieka, bo widać ten progres po prostu […]. To, myślę, że jest świetna rzecz.”

„Większości osób wydaje się, że skoro żyją w XXI wieku i mają do czynienia ciągle z komputerami, telefonami, to matura z informatyki przecież będzie taka prosta i właściwie po co się przygotowywać do niej. A tu się okazuje, że to jest zupełnie coś innego niż korzystanie (z komputera) na co dzień.”

„Większość rzeczy się łatwiej wykonuje, moim zdaniem, w C++, ponieważ ma się kontrolę nad tym, co się dzieje, nad [...] napisanymi funkcjami przez samego siebie, a nie tak jak w przypadku Pythona, gdzie nie do końca wiemy, co dokładnie wykonuje [...] przygotowane przez środowisko [...] polecenie, tylko mamy nad wszystkim kontrolę i wiemy, dlaczego coś nie działa.”

„W liceum, do którego chodziłem, przygotowanie do matury z informatyki było raczej [...] kiepskie, szczerze mówiąc. Nie spodziewałbym się wyniku powyżej 60% bez pomocy [...] waszego kursu.”

„Moim zdaniem część praktyczna egzaminu z informatyki, na komputerze, jest zdecydowanie ciekawsza od klasycznej formuły - 3 godziny na papierze, tak jak jest w przypadku chociażby matematyki czy fizyki rozszerzonej.”

„Nawet mając 100% wiedzę odnośnie funkcji C++ można mieć problem z zadaniami maturalnymi, ponieważ nie do końca wiadomo od czego zacząć czasami. Najważniejsze jest dobrze zacząć, a potem już jakoś idzie.”

„Schematy rozwiązań i podejścia do zadań przedstawione w [...] kursie bardzo dużo czasu mi zaoszczędziły i zadecydowały o tym wysokim wyniku z pewnością.”

„Ja na początku myślałam, że będę zdawać na maturze rozszerzoną biologię i chemię i na taki też poszłam profil do szkoły. [...] Jak byłam w trzeciej klasie, to pod koniec uznałam, że jednak [...] to nie do końca chyba jest to, z czym chciałabym wiązać przyszłość [...]. Wtedy właśnie zaczęłam się zastanawiać, co mogłabym wybrać innego i najbardziej zainteresowała mnie informatyka. Tak mi się wydawało, że będzie to do mnie pasować. Na szczęście okazało się to strzałem w dziesiątkę.”

„Początkowo myślałam, że będę się przygotowywać z korepetycjami i pod koniec tej trzeciej klasy chwilę rzeczywiście z nich korzystałam, ale okazało się, że nie była to do końca efektywna nauka [...]. Dużo czasu poświęcaliśmy na sprawdzenie zadań domowych, bo miałam godzinę tygodniowo i w tą godzinę nie za dużo dało się przekazać wiedzy.”

„Na początku bałam się trochę, że nie zdążę z materiałem. Obawy, że jak inni realizują to w 4 lata, to mi w rok może być trochę ciężko. Jednak jak tak sobie rozłożyłam cały ten materiał, to okazało się, że jest to do zrobienia i rzeczywiście mi się udało zrealizować wszystko.”

„Myślę, że najbardziej pomocne jest to sprawdzanie zadań domowych, bo wiem, że na pewno wszystko jest zrobione dobrze i tak, jak by zostało uznane na maturze. [...] To właśnie praktyka i robienie zadań to jest klucz do sukcesu na maturze. [...] Co mi też bardzo pomogło to Darek - natychmiast wiedziałam, czy nie ma jakiegoś głupiego błędu w moim rozwiązaniu i nie musiałam tracić czasu na czekanie aż nauczyciel mi to zweryfikuje.”

„Przygotowanie w szkole, ja chodziłem do technikum, z informatyki nie było aż tak dobre, jak się spodziewałem. Bardziej był nacisk kładziony na jakieś przedmioty zawodowe: […] witryny i aplikacje internetowe.”

„Podchodziłem do matury tak, że jeżeli nawet nie znam sposobu na pierwszy rzut oka, to i tak coś tam wykombinuję, bo był kładziony nacisk w kursie na to, żeby wszystko było od podszewki wytłumaczone. Staraliście się unikać różnych wbudowanych funkcji, żeby uczeń potrafił sam sobie coś wykombinować.”

„Nawet jeżeliby ta matura mi nie poszła z jakichś czynników: stres czy coś takiego, no to zawsze tą wiedzę mam i zawsze będę mógł jej użyć. Łatwiej mi już się uczyć nowych języków, wiedząc jak działa […] cały komputer, jak to wszystko jest sprawdzane przez program. […] Łatwiej mi już po prostu coś zaawansowanego tworzyć.”

„Z tego co się orientuję, nie każde uczelnie […] honorują egzaminy zawodowe. Też często jest tak, że jest troszeczkę gorszy przelicznik. Najwięcej się spotkałem z takim przelicznikiem razy 0.5, czyli 100% z egzaminu zawodowego to jest 50% z matury z informatyki.”

„Chcę iść na Uniwersytet Wrocławski na informatykę. Tam informatyka jest lepiej punktowana niż fizyka. Ona jest w ogóle wymagana, a fizyka jest ewentualnie dodatkowo liczona.”

„Miałem problem […] z działaniem na słownikach. Te projekty mnie troszkę zmusiły do tego i dzięki temu właśnie się tego nauczyłem.”

„Z programowania na pewno bardzo dużo mi ten kurs dał. Ogólnie odnośnie rozumowania […]”

„My w ogólnie nie mieliśmy próbnych (matur) w szkole niestety. Miałem zajęcia z moim nauczycielem w 3. klasie po 1h w tygodniu, teraz 2h w tygodniu. Gadałem ze znajomym, który też jest w tym kursie i on […] poruszał tematy, gdzie nie do końca wiedziałem o co chodzi. […] Uznałem, że w sumie nie zaszkodzi spróbować sobie tego kursu.”

„Nie ma za bardzo na co narzekać, bo i sposób realizacji tego (kursu) i te wszystkie zadania i to w jaki sposób jest to sprawdzane, myślę że bardzo mi to pasowało i to na pewno bym polecił.”

„W klasie mieliśmy 30 osób, [informatykę] pisało nas czwórka tylko, w szkole pisało 10 osób.” tak wyglądała w liczbach matura z informatyki w szkole Pawła. Na oficjalnej stronie z wynikami maturalnymi, średnia klasy Pawła jest jedną z najwyższych w całej Warszawie.

„W czwartej klasie już uznałem, że jak wyglądała przez trzy lata w szkole nauka, to już w czwartej klasie nie ma co marnować czasu, mieć nadzieję, że coś będzie lepiej, tylko już trzeba się nauczyć tego wszystkiego, jak chce się dobrze zdać i na studia się dostać.” - moment decyzji dotyczącej przygotowań do matury z informatyki w 2026 r. nastąpił we wrześniu 2025, czyli w 4. klasie liceum.

„Miałem taki dzień, gdzie zrobiłem 200 zadań, a potem przez dwa tygodnie 10 może - bo na przykład matematyką się zająłem czy czymś innym.” - proces 9-miesięcznej nauki: zrobione 800 zadań łącznie w całym kursie (czyli ok. 85% materiałów), zastosowanie metody przeplatanej (jak Paweł czuł „ścianę” przy algorytmice, przełączał się na Excel'a i Access'a, żeby zmienić tryb myślenia).

[O próbnej maturze w szkole na przełomie stycznia i lutego 2026:] „Miałem wynik 60% tylko. Nie miałem przerobionego w ogóle Excela i Accessa, więc z Excela i Accessa wtedy miałem bardzo mało punktów. Ale nie denerwowałem się tym, bo po prostu wiedziałem, że tego nie przerobiłem.” - o filozofii spokoju i przygotowywania się swoim tempem (matury próbne w kursie w marcu i kwietniu: ok. 80% każda).

„W ten sposób trzeba celować w 100%, żeby potem ewentualnie mieć zapas i liczyć na więcej.” - motto Pawła po utracie 3 punktów na maturze co finalnie przełożyło się na 94% z matury z informatyki 2026 w Pythonie, top 1% zdających w kraju (przy ogólnopolskiej średniej 40%), i przyjęcie na Politechnikę Warszawską, kierunek informatyka.

„Ja byłem na podstawie z informatyki, dlatego informatykę skończyłem w trzeciej klasie. […] U mnie była ona prowadzona w sposób dość luźny.”

„Na informatyce były […] u mnie omawiane rzeczy z różnych innych dziedzin informatyki, niekoniecznie maturalnych, […] dlatego generalnie uczyłem się samemu w 100%. Szkoła nie za bardzo w tym pomogła.”

„[…] Też trzeba pamiętać, że jeśli osoba ogarnia informatykę, […] programuje, jest na techniku informatyku, czy coś, to matura ma trochę inny zakres […], który wymaga pewnej innej specjalistycznej wiedzy.”

„W ogóle nic nie umiałem […]. Próbowałem kiedyś jakieś kursy robić, ale to zawsze motywacja się kończyła po drugim dniu. […] Generalnie nie wiedziałem za dużo o algorytmach, o takich rzeczach matematycznych […]. Można powiedzieć, w dużym uproszczeniu, że startowałem zupełnie od zera.”

„Nauczyłem się […] potrzebnych rzeczy, […] przede wszystkim do algorytmiki […]. Teraz JavaScriptu się uczę, to bardzo mi się to przydaje.”

„Trochę było tak, że z tej informatyki próbowałem coś robić w pierwszej, drugiej i trzeciej klasie […]. Jeździłem na różne wyjazdy, które szkoła organizowała, próbowałem się w to wciągnąć, ale jakoś nigdy mi nie „kliknęło w głowie”. Dopiero jak zacząłem sam się uczyć […] z kursem […], to wtedy coś „kliknęło”, polubiłem tą informatykę i się w to wciągnąłem […].”

„Uważam, że w C++ na spokojnie da się napisać (maturę), zwłaszcza jak się przerobi tyle tych zadań […], bo to już piszesz z automatu wiele rzeczy”.

„Uważam, że zderzenie z takimi zadaniami, jakie były na kursie, przygotowuje do matury […]. Zderzają cię z takimi rzeczywiście trudniejszymi, często, bardziej […] pracochłonnymi i myślochłonnymi zadaniami, żeby potem na maturze zobaczyć, że […] jest może jeden podpunkt taki trudniejszy […], ale że większość tych zadań jest naprawdę łatwa.”

„[...] Generalnie nigdy nie wiadomo która będzie łatwiejsza, która będzie trudniejsza (matura z fizyki czy z informatyki). W tym roku nie potrafię ocenić jaka była z informatyki, bo usiadłem po prostu na tej maturze i się czułem jakbym znowu siedział w domu i klepał kolejne zadania do kursu.”

„Chciałam zdawać maturę z informatyki, ponieważ byłam na profilu mat-fiz-inf i miałam jeszcze do wyboru zdawanie fizyki i fizyka raczej mi nie przypadła do gustu. Uznałam, że informatyka […] będzie dla mnie łatwiejsza i też mieliśmy dużo zachęty od strony nauczycielki.”

„[…] Myślę, że właśnie w tej systematyczności bardzo mi pomógł kurs, bo ja naprawdę mam słabą wolę. […] Jak tutaj widziałam te takie kwadraciki (tabelę aktywności) […], mnie to motywowało, że codziennie coś robiłam, mimo, że na przykład mało tego było”.

„[…] Mam wrażenie, że takie korki, zwykłe z informatyki, myślę, że by mi mało dały. […] Jakoś nie jestem przekonana do korków, bo tam jest taka formuła, że robisz po prostu zadania z tym nauczycielem […] i to w sumie nauczyciel za Ciebie robi te zadania, a ty po prostu słuchasz i przytakujesz. No to trochę bez sensu.”

„Na kursie waszym było zadanie, które się pojawiło u mnie na maturze - to z tym dodawaniem binarnym. Ja wcześniej to miałam niby na lekcji, ale myślę, że bardzo mało osób się z tym spotkało. […] Też tak losowo to się na tej maturze pojawiło, bo nigdy wcześniej na maturze nie było czegoś takiego.”

„[...] Ja się czułam tak dobrze przygotowana, autentycznie. To była chyba najfajniejsza matura dla mnie.”

„Wybrałam informatykę, bo już od paru lat właściwie wiedziałam, że coś w tym kierunku będę chciała robić. Z fizyki nie byłam najlepsza, mimo że oceny były dobre, to jednak ta wiedza gdzieś tam uciekała od razu po sprawdzianie.”

„U nas lekcje informatyki nie były [...] za dobrze zorganizowane. Mój nauczyciel nie przywiązywał większej uwagi, czy ktoś zwraca uwagę na to, co się dzieje na lekcji, czy nie. Zazwyczaj skupialiśmy się na języku C++, który też dla mnie na początku był troszeczkę ciężki. [...] Opanowałam podstawy, ale to nie były podstawy, które by mi dały taki wynik z matury, jaki uzyskałam. Polegało to raczej na przepisywaniu kodu od nauczyciela i po prostu on tłumaczył każdą linijkę po linijce, o co chodzi w tym kodzie, także za dużo się [...] nie nauczyliśmy.”

„Zadania zdecydowanie bardzo mnie przygotowały do matury, bo po prostu usiadłam przed komputerem (na maturze), przeczytałam i ja wiedziałam o co chodzi. [...] W mojej głowie zaczął się pisać kod już po przeczytaniu polecenia.”

„Wszyscy się śmiali, że czekają aż pobiję jednego maturzystę sprzed dwóch lat, albo po prostu utrzymam jego wynik. Natomiast okazało się, że go przebiłam. Jako pierwsza dziewczyna w ogóle z całej szkoły, która pisała informatykę, to dla mnie to jest jeszcze większa chwała.”

„W pierwszej klasie czy w drugiej mówiłem sobie, że w ogóle jak można coś takiego zdawać, a teraz proszę, jestem w innej sytuacji o 180 stopni.” - o zmianie postawy do informatyki. Michał w 2025 zdawał tylko matematykę i angielski rozszerzony. Do matury z informatyki podszedł rok później, w 2026 roku, bo chodząc do liceum, przez trzy lata z rzędu nauczyciel go zniechęcił do zdawania tej matury.

„[na automatyce i robotyce na Politechnice Krakowskiej] Po dwóch, trzech tygodniach studiowania na obecnym kierunku już coś mi nie pasowało” i „[w październiku 2025] stwierdziłem, że na wszelki wypadek wolałbym sobie dorobić tę maturę z informatyki.” - o momencie decyzji na Politechnice Krakowskiej, którą po I semestrze opuścił całkowicie, żeby dostać się na AGH na kierunek informatyka i systemy inteligentne.

„[jak na maturze z matematyki 2025] Stwierdziłem, że idę takim samym mindsetem, jak w tamtym roku - na przykład do matmy - i same arkusze po prostu. Od 2015 do 2025 wszystkie sobie arkusze przerobiłem.” - o strategii: niecała połowa kursu (pomijał zadania, które nie sprawiały mu trudności) + wszystkie arkusze CKE 2015-2025.

[O kryzysie na maturze przy jednym z zadań] „Pomyślałem, że w sumie wyjdę sobie do toalety, przewietrzę się trochę - i to była chyba najlepsza decyzja na całej maturze.” - gdy przy zadaniu, które w domu robił „milion razy”, nagle się zaciął.

„[dorobienie matury z informatyki] bardzo dobra decyzja, która wpłynie na moją karierę w przyszłości zawodową bardzo pozytywnie.” - podsumowanie Michała. Efekt: 92% z matury z informatyki 2026 w C++ (top 1% zdających w kraju) i przyjęcie na AGH na kierunek informatyka i systemy inteligentne.

„Przez pierwsze dwa lata w liceum miałem dosyć kiepskiego nauczyciela. W trzecim […] roku, za pomocą pisma do dyrektora, udało nam się zmienić nauczyciela na takiego lepszego troszeczkę, no ale […] musieliśmy w jeden rok zrobić trzy lata.”

„Z założenia wiedziałem, że kurs z informatyki jest lepszy niż korki, no bo te korki to są w cenie […] 120 zł/h, a przez tą godzinę, to tyle co się zrobi, to może jedno zadanko i pół tematu. No a tutaj przez tą godzinę, to ja mogę sobie zrobić […] z 15 zadań nawet […] i wykładów ile chcę […], więc […] jest o wiele lepszy zamysł.”

„W sumie dostałem się wszędzie gdzie chciałem. Złożyłem na politechnikę warszawską na informatykę - tam się dostałem na spokojnie. Złożyłem na Lublin, to się dostałem. No i na politechnikę wrocławską złożyłem, na sztuczną inteligencję […] i też się dostałem. […] Nie sądziłem, że się dostanę, bo to jednak już taki nowy kierunek i masa ludzi tam była na jedno miejsce - 11 osób - no a też się udało, więc tam idę i jestem bardzo zadowolony.”

„Informatyka, moim zdaniem, łatwiej by było ją się nauczyć w ciągu roku niż cały zakres matury rozszerzonej z matematyki, więc ja uważam, że to była dobra decyzja.” - o świadomym odpuszczeniu rozszerzonej matematyki dla informatyki (a i tak z matmy dowiózł 74%). Maciej to maturzysta 2026 kończący szkołę z tytułem technika programisty.

„Chciałem iść na AGH od paru lat już w sumie [...] spojrzałem, jak to wygląda, jakie są wymagane przedmioty.” - o kalkulacji z 3.-4. klasy technikum. Klucz do decyzji to przeliczenie punktów za egzaminy zawodowe INF.03 i INF.04 i maturę z informatyki. Egzaminy zawodowe są punktowane na wybrane kierunki AGH („jak ktoś ma 100% [z zawodowego], to ma jak na maturze 100%”), ale nie na wszystkie [kierunki]. Kierunek, na który się dostał, nie uwzględniał punktów za egzaminy zawodowe, tylko z matury z informatyki i matematyki.

„Moja złota zasada: zawsze sobie robiłem jedno zadanie dziennie. Pomimo wszystko zrobię sobie jedno zadanie dziennie, może zrobię więcej, jak sobie będę chcieć. Zawsze miałem to okienko na niebiesko wypełnione.” - o kluczowej mechanice 15-miesięcznej pracy z kursem, od lutego 2025 do maja 2026.

[O dniu matury 14 maja 2026:] „Sam wykminiłem, jak to zrobić [...] inni uczestnicy też mówili, że też użyli” - o zadaniu 4 „korporacja” z algorytmem „w głąb”. Strata ok. 5 punktów na dwóch drobiazgach: błąd z uzupełnianiem literkami i pominięte połączenie w kwerendzie Accessa. „Myślałem, że jestem przygotowany, no i prawie byłem. Czasu zabrakło [...] jakbym miał trochę więcej czasu, z pół godzinki, to blisko 100% by było.”

[Rekomendacja Access vs PHPMyAdmin z perspektywy technika programisty:] „Zdecydowanie w Accessie [...] nie trzeba się obawiać, że się gdzieś zapomni jakiegoś średnika.” Efekt to 90% z matury z informatyki 2026 i 74% z matematyki rozszerzonej. Przyjęcie na AGH na Informatykę oraz dalej w rekrutacji na Informatykę i Systemy Inteligentne (ok. 10 pkt różnicy do progu). A do tego zwycięstwo w hackathonie z projektem „Strażnik bezpieczeństwa w mieście”: 6 tysięcy złotych na zespół i staż w firmie z Warszawy, w którym Maciej pracuje już teraz.

„Napisałem najlepiej z klasy. Reszta miała tak 30%, 40%. Chyba jedna osoba miała 70%. Trochę to była przepaść między mną a resztą.” - o wynikach w klasie technikum na profilu programista, gdzie 8 osób pisało maturę z informatyki.

„[Czy z technikum znałeś tylko podstawy programowania?] Tak, bardzo. Nawet nie wiedziałem, co to jest modulo, nie wiedziałem, że istnieje coś takiego jak dzielenie całkowite.” - o startowym poziomie 3 miesiące przed maturą.

„W szkole w sumie to nic nie zrobiliśmy. Excela miałem na przedmiocie informatyka w drugiej klasie, gdzie to było dosłownie kilka lekcji - nic konkretnie nie umiałem. Access też był tylko wspomniany na bazach danych.” - o poziomie przygotowania do matury w technikum programistycznym.

„Najbardziej mnie zainspirowały te kwadraciki na panelu kursu - zawsze chciałem, żeby był ten granatowy, że zrobiłem 10+. Codziennie robiłem po te 10 i jakoś schodziło szybko.” - o rutynie 3 miesięcy przygotowań (2-4 godziny dziennie).

„Z egzaminem zawodowym na pewno nie [dostaniesz się na topowe informatyki]. Na tych topowych studiach nawet o niego nie pytają. […] Matura z informatyki to zupełnie inne rzeczy niż INF.04 - tam jest algorytm, Excel, Access.” - dlaczego wybrał maturę, żeby dostać się na AGH (TOP 4% zdających w kraju).

„W połowie liceum zaczęło mnie bardzo interesować tworzenie gier, ogólnie GameDev i tak się w to wciągnęłam strasznie.”

„Moja znajoma też robiła ten kurs rok temu i mi właśnie to nawet u siebie pokazała […], no i mi się to spodobało bardzo.”

„Dla mnie ta matura z informatyki […], uczenie się tego, nawet było dosyć interesujące […]. Dla mnie to było czasami nawet trochę relaksujące, szczerze, bo […] to wymagało ode mnie takiego logicznego myślenia i […] ja lubię w sumie takie rzeczy po prostu.”

„[…] Bardziej mi się podobało robienie zadań z informatyki niż z matematyki. […] Informatyka ma w sobie coś trochę takiego innego - pozwala na większą kreatywność.”

„Nie widzę sensu, jakby ktoś chciał […] kupić tylko jakąś część tego kursu, bo myślę, że trzeba cały przejść, żeby się dokładnie wszystkiego nauczyć.”

„Informatykę zdawałem sam, a geografię 30 osób.” - o wyborze rozszerzenia w liceum ogólnokształcącym bez profilu informatycznego (30 osób z klasy Antka zdawało geografię rozszerzoną, Antek jako jedyna osoba wybrał informatykę rozszerzoną).

„Dołączałem tak naprawdę nie wiedząc nic o zadaniach maturalnych, nie wiedząc praktycznie nic o Pythonie.” - o starcie w styczniu 2025 (półtora roku przed maturą). W szkole znał tylko print, deklaracje zmiennych i instrukcje warunkowe; o bazach danych - nic.

[O wsparciu szkoły podczas przygotowań do matury:] „Nauczycielka od informatyki mi powiedziała, że ona nie chce się podejmować takiego przygotowania, bo też nie posiada takich kwalifikacji, takiej wiedzy.” - na zajęciach w LO uczyli się obsługi Worda, korespondencji seryjnej, projektów w Canvie i podstaw AI.

„Poprosiłem i otrzymałem po prostu salę i komputer na 3 godziny. Mogłem sobie rozwiązać te zadania w takich faktycznych warunkach - na komputerze, na którym już była faktycznie zdawana matura.” - o tym, jak Antek sam zorganizował sobie w szkole maturę próbną z informatyki (mimo że w programie nauczania jej nie było).

[O lęku przed sztuczną inteligencją i wyborze studiów informatycznych:] „W naszym programie informatyki też jest na dalszych semestrach taki przedmiot jak sztuczna inteligencja. Nie jest tak, że zostanę programistą, będę klepał kod i potem przyjdzie AI i mnie wyrzuci.” - Antek dostał się na Politechnikę Poznańską, kierunek, pod który uczył się od początku.

„Chciałem iść od zawsze na studia informatyczne, a nie do końca byłem przekonany co do moich możliwości z fizyki. […] Jak sobie przejrzałem jak wyglądają matury z informatyki, wydawało mi się to nawet całkiem ciekawe i postanowiłem się z tym zmierzyć.”

„Chciałem, żeby ktoś sprawdzał moje prace. Samemu czasem nie widzi się pewnych błędów.”

„W zadaniach z SQL’a miałem odrzucone wszystkie, z tego powodu, że w każdym średnika zapomniałem na końcu. Też już potem pamiętałem o tym.”

„Odebrałem […] wszystkie mini kursy. Dość ciekawie zrobione. To co obejrzałem naprawdę było ciekawe i dość dużo takiej konkretnej wiedzy w dość krótkim czasie.”

„Widać najlepiej na moim przykładzie, że od 10% przed feriami, no i teraz pewnie ponad 80% będzie.”

„Bardzo dużo wiedzy jest przekazane, a to jest najważniejsze. Szczerze mówiąc nie żałuję wydanych pieniędzy na ten kurs. Wiem, że było warto i wiem, że to inwestycja w moją przyszłość jest.”

„Znalazłem ten kurs. Zauważyłem, że mój kolega też z niego korzystał, na przerwach robił jakieś zadania wcześniej. Po feriach okazało się, że nawet trzy osoby z mojej klasy miały ten kurs.”

„Jeden (mini) kurs odebrałem na ten moment: „Co po maturze?” I szczerze mówiąc bardzo mi pomógł z rekrutacją (na studia), pomógł mi podjąć decyzję.”

Planowanie nauki i opracowywanie notatek to dwa elementy powtarzający się u osób osiągających wysokie wyniki z matury z informatyki. Natalia wypisywała wszystko z każdej lekcji, aby utrwalać wiedzę i mieć swoje materiały do powtórek przed maturą.

„Nigdy wcześniej nie robiłam notatek i dopiero na kursie zaczęłam, bo stwierdziłam, że potem mam zapomnieć znowu to wolę sobie po prostu zapisać i do tego kiedyś wrócić.”

„Fajnie, że Darek dodany zaczął działać […], bo zwykle robiłam (zadania) w weekendy, no a wiadomo nie pracowaliście wtedy. W poniedziałek odpalałam co było dobrze […].”

„Dla mnie było potrzebne to, żeby ktoś po prostu mówił mi po kolei co mam robić.”

„Wzięłam podstawę programową, otworzyłam podręczniki, no i po kilku miesiącach stwierdziłam: „nie ma szans, to jest nie do ogarnięcia” [...]. Informatyka to nie jest przedmiot, gdzie mogę otworzyć podręcznik, przeczytać i coś wkuć. Tu trzeba zrozumieć, tu trzeba zrobić określoną ilość przykładów [...]. Tak naprawdę w internecie krąży bardzo dużo materiałów, ale one nigdzie nie są zebrane [...] i nie wiadomo w jakiej kolejności się tego uczyć”

„U nas w ogóle była kuriozalna sytuacja, bo na czwartą klasę zmienili jeszcze raz nauczyciela i [..] pani powiedziała z góry, że skoro nikt nie chce zdawać tej matury, bo na początku czwartej klasy chętna byłam tylko ja, to [...] nie będzie z nami realizować takiego materiału, ponieważ nie będzie psuć ocen reszcie klasy [...]. To był taki moment gdzie już wiedziałam, że [...] uczę się sama zupełnie.”

„Dla mnie to (sprawdzanie zadań domowych) było jedno z głównych kryteriów [...], dlaczego wybrałam ten kurs, bo patrząc na [...] zadania na maturze, ja nie chciałam tylko wykładu, którego przesłucham, zrobię jakąś notatkę i tyle, ile zapamiętam, tyle zapamiętam [...]. Te zadania były dla mnie tak naprawdę takim [...] odpowiednikiem troszkę ocen w szkole, a raczej sprawdzaniem takiego mojego progresu.”

„Tydzień przed maturą zostawiłam to zadanie, zrobiłam je, nauczyłam się [...]. Weszłam na tą maturę i mówię „najgorsze zadanie”, a jednocześnie mówię „no przecież ja wiem jak to zrobić”.”

„Ja ogólnie jestem z technikum informatycznego, więc to do tej informatyki mi było blisko. Mam wujka programistę. On, myślę, że mocno we mnie to zaszczepił, że to fajna praca.”

„[…] Mieliśmy dwa egzaminy zawodowe, z czego drugi był właśnie stricte programowanie, ale to był javascript i PHP, więc to było moje programowanie […].”

„[…] Znajomość pętli, zmiennych, w ogóle tego, jak to wszystko jest zbudowane, jak się kod wykonuje, no to, myślę, że dało mi dość przewagi, ale nie wiem, czy było jakimś gamechangerem.”

„Dużo ten kurs mi, myślę, da na studiach. […] Przeczuwam, że będę miał dobrą podstawę. […] Pisałem w C++, więc […] nie będę musiał się uczyć tego jak reszta studentów - większość przynajmniej, co pisali w Pythonie. […] Pythona można się dużo szybciej nauczyć jeśli się zna C++ i także innych języków.”

„Ja byłam w klasie z rozszerzoną informatyką, aczkolwiek […] większość czasu w szkole przez te 4 lata mieliśmy wakat. Nie mieliśmy nauczyciela i tyle co nas nauczył to nie wystarczyło […].”

„Taki mój „main goal” był, żeby dostać się na politechnikę na właśnie jakiś kierunek informatyczny. […] O wiele przyjemniej mi się uczyło informatyki […] niż np. […] fizyki albo innego rozszerzenia.”

„Gdyby nie ten kurs, to ja bym totalnie nie wiedziała od czego zacząć i czego w ogóle mi brakuje w mojej wiedzy do matury.”

„[…] To (zdawanie matury z informatyki) było chyba najdziwniejsze, ale też najlepsze doświadczenie jakie mogłam w ogóle pod koniec liceum mieć. Mimo tego, że wszystko mi tak jakby podpowiadało, żeby tego nie robić: i nauczyciel, który w ogóle zniknął, i problem z programem, i to, że wszyscy gadali „ale to trudna jest ta matura z informatyki, ty sobie poradzisz? To podobno najcięższe”. […] Ja od października nauczyłam się na tyle, że udało mi się na te 78% napisać.”

„Na początku klasy maturalnej zobaczyłem wasz kurs na jakiejś reklamie i wtedy pomyślałem, że czemu by nie spróbować. […] To był totalnie początek września […]. Zacząłem się systematycznie uczyć, […] bardzo się wciągnąłem w kurs. Pamietam, że w listopadzie […] czułem się już naprawdę mocny z programowania.”

„Nie sądziłem, że aż tak się wkręcę w to, bo jednak wcześniej, […] ogólnie jeśli chodzi o naukę, no nie byłem systematyczny. Zawsze to było jednak uczenie się na jakiś konkretny sprawdzian i tak dalej. […] Kurs mnie nauczył takiej systematycznej pracy, że mogę robić codziennie po parę godzin i nie jest to jakimś wielkim dla mnie wyzwaniem. Po prostu bardzo to polubiłem.”

„Patrząc na mnie sprzed np. pół roku, […] w życiu bym nie sądził, że będę takie złożone problemy rozwiązywać za pomocą właśnie programowania.”

„To wydaje się z zewnątrz jako naprawdę jakaś czarna magia i że jest to nie do zrobienia, a naprawdę jest to jedna z prostszych matur. […] W porównaniu do fizyki, chemii, biologii to informatyka jest bardzo łatwa. Trzeba oczywiście poświęcić pracy, ale jest mega spoko.”

„To była najlepsza moja matura. Na wszystkich innych bardzo się stresowałam. A tutaj podeszłam jednak tak już bardziej z luzem i moim wielkim sukcesem jest to, że udało mi się zmieścić w czasie, jeszcze mi został na końcu. Na wszystkich próbnych jakich robiłam, nigdy się nie mieściłam w czasie, nigdy nie dokończyłam.”

„Finalnie wybierałam pomiędzy Twoim kursem, a pomiędzy właśnie takimi korkami, które kosztowały mnie za 4 lekcje w miesiącu jakieś 600 zł. […] Jednak nagrania wideo to zawsze jest więcej treści.”

„Dużo razy miałam pytania, bo […] robię takie durne błędy […]. I na każdą taką pierdółkę i tak dostawałam odpowiedź i pomoc, więc bardzo zadowolona byłam.”

„Zawsze miałam plan na tydzień rozplanowany, kiedy treningi, kiedy mam przerwy, te wszystkie przerwy wykorzystywałam na maksa po prostu - gdzieś w aucie, przejazdem, na zawodach.”

„Bardzo fajne było takie po prostu krok po kroku przechodzenie, […] ja i pewnie pełno różnych osób ma też problem w takich najprostszych rzeczach, co po prostu jest, ale nie widzą i pokazujesz wszystko krok po kroku i te wszystkie drobne błędy daje się wyłapać i naprawić. To jest super.”

„Byłam zła, bo wiedziałam, że przygotowywałam się i wiem, że gdybym na spokojnie usiadła, to na pewno miałabym znacznie wyższy wynik. Te punkty stracone nie były wynikiem braku wiedzy w większości przypadków, tylko ten stres i po prostu nieprzemyślenie czegoś.” - o różnicy 22 punktów procentowych między maturą próbną kursową (98%) a oficjalną (76% z matury z informatyki 2026 w C++). Access, który był dla niej „pewnymi punktami”, stracony przez „nie doczytałam końca zadania”; systemy liczbowe liczone w głowie („zawsze wolę w głowie, bo jestem przekonana, że dobrze liczę - no ale nad tym się też sypnęłam”).

„Wszystkie, może z wyjątkiem trzech osób.” - o klasie matematyczno-informatycznej Olgi (na pytanie, ile osób z klasy zdawało maturę z informatyki). Nauczyciel liceum od 2. klasy uczył w C++ („nasz pan od informatyki był jednak zwolennikiem C++”), a sama Olga przed liceum, w panice, że „już wszyscy będą wielkimi programistami”, oglądała filmiki C++ na YouTubie.

„Rozłożenie to półtorej godziny informatyka, półtorej godziny matematyka - średnio myślę, że tak trzy godziny ogólnie poza szkołą dziennie mogłam przeznaczać na naukę do matury z dwóch przedmiotów.” - o rytmie 9-miesięcznej nauki (wrzesień 2025 - maj 2026), bardzo elastycznym: były dni po 0h, były dni po 4h z serialem w tle („to już nie było dla mnie taki obowiązek, tylko tak jakoś fajnie mi się otwierało”).

[O największym plusie kursu:] „Najważniejszą rzeczą dla mnie było właśnie to sprawdzanie zadań domowych. Że to nie jest tylko tak, że napisałam sobie i myślałam sobie, że pewnie mam dobrze - tylko że faktycznie [ktoś ze sprawdzających] wyłapał jakiś błąd.” - o feedback loop Darka (natychmiastowy pierwszy wgląd) i różnych wariantach tego samego algorytmu (wyszukiwanie binarne) jako fundamencie spokojnej głowy.

„Kurczę, raz się żyje, spróbować czegoś nowego. Jak mi się nie spodoba, to za rok wrócę, ale jak coś mnie jednak tam ciągnie, to żeby jednak spróbować.” - o wyborze Politechniki Wrocławskiej na cyberbezpieczeństwo (zamiast bliższej Politechniki Poznańskiej). Efekt: 76% z matury z informatyki 2026 w C++ (>70% otwiera większość uczelni), przyjęcie na PWr cyberbezpieczeństwo, i odwołanie od zadania 3 z prefiksów w toku (wgląd zaplanowany na październik/listopad 2026).

„Ze szkoły znałem takie podstawy Excela […], trochę programowania. Uczyłem się też sam na wakacjach w różnych kursach darmowych, ale jednak z matury próbnej dostałem chyba 40%. […] Wtedy zrozumiałem, że jednak trzeba […] jakiś kurs znaleźć, żeby dostać się do szkoły, do jakiej chcę.”

„Czułem się przygotowany, stresu nie było. […] Wiedziałem, że podobne zadania robiłem już wiele razy i czułem się przygotowany na tą maturę.”

„Ja wiedziałem od początku, że chcę pójść na informatykę […] i decydowałem się, czy uda mi się tam dostać z samej matematyki czy z informatyki. […] Po przygotowaniu się do dwóch matur uważam, że do informatyki jednak łatwiej jest się przygotować […].”

„Najważniejszym czynnikiem jednak była ta praca - godziny włożone w ten kurs - co też nie było rzeczą nieprzyjemną, bo te zadania dawały taką satysfakcję po zrobieniu, a szczególnie takie cięższe zadania.”

Leon opisuje swoje doświadczenia z kursu, zwracając uwagę na szybki i pomocny feedback nauczycieli, który znacząco wpłynął na jego przygotowania do matury. Leon stwierdził, że nie będzie studiować informatyki, a elektronikę, i był zadowolony z liczby zadań w kursie, które pozwoliły mu utrwalać zdobytą wiedzę.”

„Ten ostatni czas przed maturą to w sumie głównie robiłem zadania z matury z tej drugiej części, jakieś programowanie, SQL, bazy danych. […].”, a dodatkowo na tydzień przed maturą rozwiązywał głównie wcześniejsze arkusze maturalne.”

„(Przed maturą) był problem z komputerem. Nie było tych programów, które miałem mieć, ale wszystko zostało załatwione.”

„Lubiłem gry komputerowe i zawsze byłem ciekawy jak te wszystkie furtki, if’y, […] jak to wszystko działa od podszewki. Postanowiłem, że zacznę swoją przygodę z informatyką na poważniej. Największą taką zaletą jest to, że lubię to robić i są z tego dobre pieniądze.”

„Niestety w szkole mnie nie chcieli przygotowywać do matury z informatyki, bo za mało osób, więc postanowiłem poszukać na własną rękę.”

„Przed złożeniem papierów na studia obejrzałem sobie obejrzałem sobie pierwsze trzy (nagrania z mini kursu). Też mi to w miarę pomogło. Nakierowało mnie gdzie, na jakie kierunki złożyć moje podanie.”

„Projekty oczywiście, świetna sprawa. Myślę, że powinno ich być w przyszłości więcej. Ja się przynajmniej przy tym świetnie bawiłem, takie większe wyzwanie. To też fajne było, że można było powtórzyć już tą nabytą wiedzę.”

„Generalnie, ja byłem na mat-fizie w liceum w moim mieście i jakoś od początku nie po drodze mi było z fizyką. No i jakoś tak, powiedzmy, w drugiej/trzeciej klasie zacząłem chodzić na takie zajęcia dodatkowe w mojej szkole z informatyki, bo […] zawsze mnie to interesowało w jakiś sposób. Ale nie czułem, że te zajęcia mnie przygotują do matury […] na takim poziomie, na jakim bym chciał. […] Zacząłem się rozglądać za kursem, bo […] stwierdziłem, że to trochę bez sensu, żeby jeździć do szkoły i pracować na komputerze, gdzie mogę to zrobić w domu nie tracąc czasu na dojazdy.”

„Nie spodziewałem się takiego wyniku. Nastawiałem się właśnie na jakieś takie […] 60%, 60-parę, w najgorszym przypadku 50-parę. Ale to, żebym miał te 74, to nie zakładałem.”

„[…] Ta nauka informatyki była po prostu dla mnie przyjemna w ciągu roku. W sensie, autentycznie […] ja po prostu lubiłem robić te zadania i myślę, że gdybym uczył się fizyki, to na pewno nie miałbym takiego odczucia w ciągu roku […].”

„U mnie w szkole rozszerzonej informatyki nie było, więc też byłem jedyną osobą w szkole, która pisała rozszerzoną informatykę. Pytałem się (w szkole), czy ktoś […] pomoże mi się przygotować. Powiedzieli, że nie, bo nie siedzą w tym. Uczyli podstawy i nie za bardzo orientowali się w tych tematach maturalnych […], więc postanowiłem właśnie poszukać na zewnątrz pomocy.”

„Dogadałem się ze szkołą. Sam sobie drukowałem jakieś arkusze z poprzednich lat i […] chodziłem do szkoły, […] żeby siedzieć w sali informatycznej i pisać na laptopie całą maturę.”

„Niby zadanka można samemu robić, ale kto je sprawdzi? Czy nauczyciel w szkole się tego podejmie? Czy pasuje nam, że dostaniemy odpowiedź dopiero po kilku dniach albo nawet tygodniu?”

„Znowu polubiłem to programowanie i teraz idę na studia w kierunku […] informatycznym.”

„[…] W klasie maturalnej stwierdziłam, że jednak nie chcę pisać fizyki na maturze. Chyba w październiku […] stwierdziłam, że chcę pisać informatykę i tak naprawdę przygotowywałam się do niej przez […] 3 miesiące. […] Jak na to ile właśnie czasu włożyłam i to, że sprawiała mi przyjemność ta nauka i korzystanie z platformy […], to jestem bardzo zadowolona, bo nastawiałam się, że może mi się uda dociągnąć do np. 40%, […] bo nic wcześniej jakby z tego się nie uczyłam, a udało mi się dociągnąć te 68% […].”

„[…] Myślę, że właśnie gdybym została z tą fizyką i nawet się nauczyła na w miarę dobry wynik albo taki porównywalny, to po pierwsze nie zobaczyłabym jak jakby dużo mi sprawia przyjemności nauka tej informatyki, a po drugie też pewnie byłabym mniej taka pewna tego wyboru studiów, bo dzięki temu, że właśnie tak dużo tego robiłam, to jeszcze bardziej utwierdziłam się w tym, że to rzeczywiście jakby chciałabym studiować i że mi się podoba.”

„[…] Też dostałam się za granicę. […] Te politechniki w Delft albo Eindhoven w Holandii, […] tam są egzaminy często z logiki, z algorytmiki i z matematyki. […] Mi się wydaje, że mi pomógł wasz kurs też w tym, […] mimo, że to nie było przygotowanie do tego konkretnie.”